
Van kijken naar voelen en loslaten wat ‘moet’
Levenskunst op Doek
Tijdens de tweede bijeenkomst van Levenskunst op Doek gebeurde er iets moois!De focus lag op het loslaten van het letterlijke kijken… en het vinden van een eigen, abstracte beeldtaal. Helemaal volgens de visie van deze vierdelige workshop serie, waarin je (weer) in je creatieve flow komt. Iedereen werkt op zijn of haar eigen manier, in een eigen tempo. Of je nu vertrekt vanuit wat je ziet of juist vanuit wat je voelt, alles is welkom! Juist die verschillen maken Levenskunst op Doek waardevol. Je leert niet alleen door te doen, maar ook door te kijken naar elkaar en ervaringen te delen.
Wanneer kijken ineens anders wordt
In de sessie ‘Van werkelijkheid naar Expressie’ begonnen we met iets ogenschijnlijk simpels. Namelijk, kijken. Maar al snel werd duidelijk dat kijken ook anders kan. Vrijer en minder precies. Maar hoe vertaal je nou wat je ziet naar wat je voelt? Aan de hand van drie basisprincipes (vereenvoudigen, overdrijven en vervormen), gingen deelnemers hiermee aan de slag. Een beetje zoals Friedensreich Hundertwasser ooit deed. De kunstenaar die bekend stond om zijn kleurrijke, organische werken vol golvende lijnen en speelse vormen. Niet schilderen wat je ziet, maar wat je ervaart en begrijpt.
“Ik merkte dat ik steeds minder bezig was met ‘klopt dit wel?’ En meer met ‘voelt dit goed?’ Dat is echt nieuw voor mij.”
En dit leverde meteen iets op. Er ontstond ruimte om te kiezen, om te spelen, om het onderwerp los te laten en iets eigens te maken.
Het moment waarop je stopt met nadenken
Misschien wel het spannendste moment van de avond was het loslaten van controle. Gewoon kwast op papier, niet eerst bedenken, maar gewoon beginnen. Vertrouwen op je hand, je beweging, je ritme.
“Normaal wil ik alles onder controle houden… maar toen ik dat losliet, werd het juist veel sterker. Dat had ik niet verwacht.”
Hoera! De penseelstreken werden losser en de kleuren gedurfder. Het werk kreeg meer energie. Bijna net zoals bij de abstract expressionistische schilders Joan Mitchell, Elaine de Kooning en Lee Krasner. Ook bij hen waren gebaar en de beweging bijna belangrijker dan het onderwerp zelf.
Spelen, ontdekken en verrast worden
Er werd gewerkt met verschillende materialen en ondergronden. Niet alleen penselen, maar ook andere tools kwamen tevoorschijn. Alles mocht en alles kon ook gewoon. Van stillevens tot landschappen en persoonlijke herinneringen. Elk uitgangspunt werd stap voor stap losser en abstracter. Laag over laag ontstonden nieuwe beelden, met onverwachte kleurcombinaties en structuren.
“Ik kwam binnen met het idee dat abstract niks voor mij zou zijn. En nu ga ik naar huis met iets waar ik echt trots op ben.”
Het werk dat gemaakt is was soms nog herkenbaar, soms totaal niet meer. Maar het was altijd persoonlijk!
Wat ging er mee naar huis?
Aan het einde van de avond ging iedereen naar huis met meer dan alleen hun gemaakte werk. Er was een nieuw soort vertrouwen ontstaan. Dat je niet precies hoeft te weten wat je doet, omdat loslaten juist iets oplevert. En, heel belangrijk, dat jouw manier van kijken genoeg is als eerste stap richting een authentieke beeldtaal. Bij het uiten van je creativiteit gaat het immers niet alleen over de buitenwereld, maar juist over wat er van binnen bij jou leeft.
Deze zomer: Levenskunstatelier opent haar deuren
Bij jij ook klaar om je eigen creatieve flow te ontdekken? Het Levenskunstatelier start deze zomer met maandelijkse Zomerateliers. Voor wie?
- Mensen die creatief bezig willen zijn zonder verplichtingen
- Beginners die willen ontdekken
- Drukke mensen die flexibiliteit zoeken
- Iedereen die behoefte heeft aan rust en expressie
Kom en laat je inspireren, zonder oordeel, op je eigen tempo en samen met anderen. Meld je hier aan voor de nieuwsbrief, zodat je op de hoogte blijft!










